Turystykę aktywną często porównuje się ze sportem popełniając jeden zasadniczy błąd: zapominamy o podstawowym rozróżnieniu celów jakie przyświecają turystom i sportowcom. Sportowcy, nawet osoby, które uprawiają sport w ramach wypoczynku i rekreacji, zorientowani są na osiąganie jak najlepszych wyników, na rywalizację i bicie własnych rekordów. Tymczasem turystyka aktywna ma przede wszystkim walory poznawcze. Owszem dbałość o kondycję i rozwój ciała i umiejętności sportowych również nie pozostają bez znaczenia, ale aktywny turysta chce też przy okazji poznawać świat. Jest ciekawy, a dzięki temu rozwija nie tylko ciało, ale i umysł, poprzez zdobywanie wiedzy i ... wymianę doświadczeń. Aktywna turystyka jest rekreacją społeczną. To znaczy, że jak żaden inny rodzaj rekreacji sprzyja nawiązywaniu i zacieśnianiu więzi między ludźmi ją uprawiającymi. Turystyka aktywna często wiąże się z dłuższymi wyjazdami i to w większym gronie. Oznacza to konieczność przygotowania i zaplanowania wyjazdu, tras, form rekreacji. Wymaga też doskonałego współdziałania wszystkich uczestników, zwłaszcza że w większości przypadków turystyką aktywną zajmują się pasjonaci, niekoniecznie zrzeszeni w jakichś organizacjach.